Mhonzie

JOB UPDATE:

So I just saw the latest sprites for the first set of third jobs. Looks like we’ll be getting more hairstyle available, as depicted on the said images. Here’s my descriptions on the sprites per job:

@Rune Knight: They got these dark brown, sturdy-looking armor and have the capes on their backs removed. They still possess metallic boots and most of their upper body covers. Though the design seems to show an eerie feeling towards the rune knights. They look like they possess sharp metallic designs on their arms and crystals that glow, most probably containing “rune” that the rune knights will be using.

@Warlock: From the name warlock itself, the sprites look like they have been mastering the power of darkness. Dark brown clothing, like that of the rune knights, but possesses a tattered overcoat that flow loosely to the bottom end. The male warlock would probably looks like a priest with dark, tattered clothing. Significant difference would be the sharp, pointy crystal-like design they have on their shoulders.

@Ranger: One thing’s that obvious - pockets. A lot of them actually. I guess they don’t fall to far from their sniper counterparts. The clothing is colored in camouflage design, much like the primary assumptions. Their new pets, assumed the wolves, are not yet depicted on the sprites.

@Archbishop: From what I’ve seen, the sprites of the female archbishop DOES NOT resemble the NPC found on the upper part of this blog. They look more like Las Vegas showgirls. Really. Just imagine a high priestess without that long cover in front and, I’m guessing here what’s its called, criss-crossed panty hoses. The small cross found on the chest of the high priestess is now a large symbol on the chest part of the armor. The male archbishops really look more like archbishops without that long cap. Think high priest. They’ve got that stole along their neck extending to their waistline. Looks like they’ve got “watches”, four of them apparently, two on each arm. Probably just bracelets, who knows? Maybe they don’t want to be late for weddings and exorcisms.^_^ They also stitched a few, about three, lines across the front of their long coat. And more lively with white robes with light blue/violet accent.

@Guillotine Cross: I don’t even know where to begin. Their armor is so, uhm, indescribably hard to explain. Really, they don’t even look like the assassin or the assassin cross sprites. unlike other jobs. All i can say is - sharp, pointy, metallic-looking armor.

@Mechanic: Just like their name, they look really like mechanics. They’ve got that white jacket tied along their waistline. The male mechanic, unlike the whitesmith/mastersmith, have long sleeves that resembles pockets, probably for tools and what not. Their upper whole body is also exposed, unlike that of the trancend version. The female mechanic seems to have exchanged those sturdy boots for metal-based high heels, literally, that extends up, covering their thighs.

Well, there you have it. My not-so clear updated descriptions of the anticipated third jobs. No news yet about the actual job changes and what not. Be posting it here if anything comes up. ^_^ RoK on and RoK HARD!

“DISTRIBUTION OF REGISTRATION FORMS AND CLASSCARDS WILL RESUME TOMORROW [October 30, 2008] AT 8:00 AM. THANK  YOU.”

Ayos. Imbes na nagpapahinga na ang karamihan sa amin bukas. Ayun. Babalik pa kami. Isang malaking *S-I-G-H*

9:14 am. Pasig-Simbahan. Jollibee. Bumili ako ng Chili Cheesedog worth forty-two pesos and zero centavos. Wala lang. Promote ko muna bago ako magkwento. Ayun.

Shameless plugging: smothered savory chili beef toppings and cheese sauce.

9:21 am to 11:01 am. Pasig-Simbahan hanggang sa lobby ng PLM. Boring toh. Nevermind. Next!

11:02 am. Naabutan ko si Pax (as in PArtners in CrimeS A.K.A. Guilas, Jejomarie Co sa PRF nya) sa may second floor, sa taas ng lobby ng Gusaling Villegas. Ayun. “Aksidente” ko syang nabangga at akalain mu, nagsorry pa si Pax na akala mo santong biniyayaan ng langit. Bait nga naman talaga. Pero nung malaman nya na ako yun, ayan na. Cue: Phil Collins - True Colors sa background. “Pinalo”, kung ito ang matatawag mo sa pakiramdam na hinangin ka ng onti, ni Pax at sabi “NGEK!?! WTF?!? AMPNESS YOU TO THE MAX LEVEL! HELLER? KEME KA NOH? KAW TALAGA! HAHAHA! AS IN FUNNY YOU, TAWA ME!” (exaggerated) Lakad kami. Usap ng bagay-bagay. Yung hotel626 na laro. Yung love life nya kay —- at kay —-. Meaning of life. Purpose kung bakit sya nabubuhay. Ayun. Pero bago kami umabot sa last 2 topics, nakarating na kami sa room.

11:10 am. GV 307. Ayan, naabutan namin ni Pax ang 1/3 ng klase. Si maam Lubao pala ang nagbibigay ng mga PRF. Hirap kasi ng nasanay na si sir Tee ang nag-aabot. Usually kasi, may dahilan, pero nagulat kami nung si maam Lubao na. Oo nga pala. Si sir Tee ay nasa EE/EcE na. What a sudden twist of events nga naman. Parang isang malaking wake-up call. Alarm ng fire alarm. Well, atleast sa akin, ganun ang nangyari. Anyway. Ang haba ng pila. Mga 4-5 metro mula sa prof’s table. Artista pa sa tagal, kala mu tuloy kapag nasa likod ka, “autograph signing with matching picture taking” ang nangyayari sa harap. Amp. Anyway. Enter si Richard sa eksena. Siya pa lang kasi ang nakakapag-enroll sa amin. Good news daw. Three days lang ang pasok namin, kung ndi mo isasama ang friday na “Field trips and Seminars.” 

[Start Side Story] Si Pax. Nakakatawa. Hilarious. Funny. Nung nalamang may ganung schedule twing friday, nagtanong ba naman na, “Ano yun? Twing friday may field trip tayo? Haller? Can afford ba da whole block? Eh pambayad nga ng CoESS fee ang kukuripot pa? Eschusmi! Keme. Blah blah blah.” (exaggerated uli) Nangyayari ito habang naggugupit ng kuko si Nora (Kim-Sang-Suun A.K.A. Noreen Bianca) na tumalsik pa sa akin ang said clipped nail. Si Ikkin (Liit A.K.A. Nikki Amor) naman ay may kausap sa phone, (sosyal noh?) na si Big Hot Momma (or BHM A.K.A. Maude) at si Jaquetoda (A.K.A. Jaquelyn. Oo. Eto na lang kasi mas OK syang pakinggan) na ndi ko sure kung anong meron. Ayun. Balik sa original story. [End of Side Story]

Enter Maam Garcia. Hala. Ano ito? Conspiracy? May ihahabol pa raw. Yung mga naka-tres daw ay gagawing singko para magtanda. Ano ba yan? Joke. Anyway. NEXT!!!

12:03 pm. University Activity Center. Pila kaming lima, (wala kasi si BHM, hapon pa daw kaya ayun) Pila sa PE, pila sa CWTS. At eto na. Ang climax sa pilahan. (Huwag green. Dapat blue. HAHAHA! Jaquetoda, oist!) Pila na kami sa AP. Ang dyaryo ng Pamantasan. Ang dyaryo ng mga dyaryo sa loob ng institusyon. Ang dyaryo na twing first semester enrollment lang ata naglalabas ng tatlong isyu ng previous na taon. (Based on experience lang toh) ANYWAY. NEXT! Ayun. As usual, natural na mahaba ang pila. As in box office. Tulad sa room kanina, kaso masmahaba. Parang mas sikat na artista ang nasa harapan. Kaso pag tinignan mo. NEXT!!! Lunchbreak daw ng two hours. Two freaking hours! As in dalawang oras. Ano yun? Full course meal ba ang lunch ng buong AP staff? Hala si Miss VP ng SSC (A.K.A. Nerozel) ayan na! Sugod Gabriella! Nakipagsabunutan. Nakipagsuntukan. Nakipagsigawan. Nakipag-jackenpoy. Nakipag-matayataya. Nakipag-tagutaguan. (exaggerated na naman) Aba! Si AP, hindi ata kilala ang kausap. “Defend” ang VP sa mga nakapila at naghihintay. Hahaha. Mano-a-mano. Anyway. na-move ng one hour ang paghihintay sa AP staff. Nabawasan ata ng soup, side dish at dessert servings ang AP dahil dito. Hahaha. Kumalma ang lahat bigla. May dumaang anghel. Pero nagulat ata yung anghel kasi maingay pa rin kaya ndi na sya tumuloy sa pagdaan. “Quarter to 1, pipila na ako dyan. Lagot talaga sa akin yang mga yan kapag wala pa sila.” Huling mga salita ni VP bago sya mawala sa guhittagpuan. (guhittagpuan=horizon; Salamat kay Big Sis A.K.A. Jade Garcia; Ang sabi ni Tabon A.K.A. Bonna, horizon=horayson. Mas kapanikapaniwala pa si Big Sis eh! Next time na lang)

1:22 pm. UAC pa rin. Hindi pa kami kumakain ng lunch. Kumukulo na ang sikmura (not exaggerating) namin kasi tinatamad kaming bumili sa bilihan sa UTMT (Under The Mango Tree).

[Note]Pakibasa ang last two sentences nung 12:03 pm.[End of Note]

Tama ba? 12:45 pm, bumalik nga si VP. Hindi naman pumila sa may la mesa. NEXT!!! Pila na naman. Kaso ayan. Amazing race sa la mesa. akalain mo. Kanina lang katabi namin si VP. Cue: Kisapmata - Rivermaya sa background. Ganun. “Kanina’y narlang o ba’t bigla na lang nawala. Daig mo pa ang isang kisapmata. Ohh~” Ayun. Nasa unahan na pala. Kami naiwan sa likod. Kung may karera lang, tumaya na ako kay VP ng sampung piso. May isang libo na sana ako. Nakipagsiksikan. Nakipagkiskisan. Nakipagbunong-braso. Nakipagrakrakan. Nakipag-islaman sa mga tao. (Obviously, exagge ulit) Naabot din sa AP staff ang PRF. Naks! Pwede na yung babaeng AP staff. Crush ko na siya nung minuto na yun. After that wala na. Nawala parang bula ang feelings. Cue: When The Feeling Is Gone - Kyla sa background. Nagkamali pa si manong announcer/bouncer/crowd control/faculty sa pag-pronounce sa last name namin nina: Badyo (Badeo), Gwilas (Guilas), Raroba (Jaraba), Arborad (Alboladora) at Ran Matyo (San Mateo). Galing. Ika nga sa High School Musical Movie 1: Bravo! Brava! … NEXT!!! So pila na sa Enrollment Stub. Atleast medyo at peace ang minds ng mga tao dito. Unlike dun sa AP. World War Two kanina. Dun sa pwesto namin sa Enro-Stub, parang Switzerland, neutral. So medyo matagal pa rin. Ayun. Dumating na si BHM. Kaso late na siya. Hindi niya na-experience ang life-changing event namin sa pila ng AP. Anyway. Hindi na kinayanan ng “powers” ni Pax kaya ayun. Punta na kami sa UTMT. Dumaan kami sa canteen. Kala namin open for business. Kaso. Under renovation. Major renovation.

[Start Side Story] Issue na ito dati pa. Ang pagkain sa loob ng canteen. “OH HELL!” Hell sa presyo, hell sa init. Ampf. (Hindi exagge, admittedly) Wala na talagang magagwa sa Hell na presyo. Tumataas ang presyo sa merkado, taas-baba ang presyo ng gasolina. Pagbagsak ng ekonomiya ng Estados Unidos. Pagbenta ni GMA ng halo-halo sa China. Pagpalit ng pangalan ni Beyonce as Sasha Fierce. Pagpunta ni Rihanna at Chris Brown sa Pina upang mag-concert sa Manila. Global warming. Polusyon. Ang hindi pagsingil ng student fare sa mga naka-civilian na estudyante ng mga pampasaherong dyip. Lahat - lahat ito may epekto sa hell na presyo ng bilihin sa canteen. Pero yung hell na init, isa lang ang source. Yung kusina na ang exhaust ay nandun mismo sa canteen. Wala sa kusina. Nasa canteen. Kung saan kumakain ang mga estudyante. Mga estudyanteng nagtitiis sa hell na init at presyo ng bilihin sa canteen. Ang canteen na nire-renovate kanina. Kanina, narinig ko, lalagyan daw ng aircon ni Big Brother (A.K.A. Pres. Tamano) at ie-evict na ang mga tindera’t tindero sa labas. Dunno kung totoo, pero kung ganun. Naks! Big move Big Brother! Pero ang pinagtataka ko. Bakit may monitor sa canteen? Hindi yung LCD na nakasabit ha? Monitor. PC monitor. Mukhang Samsung or AOC ang tatak. Ewan. Basta. Curious kami ni Pax kaso hindi pwede pumasok. Sigh. Moving on. [End of Side Story]

Mahangin sa patio. Daig pa ang hangin sa UAC. Actually, hindi na hangin yun. Samu’t samo nang gas ang umiikot sa UAC kaya marapat lang na umalis kami ni Pax dun. Bili ng Lipton Red Tea na hindi naman kulay red, lasang apple juice at worth sampung piso. Dalawang green na istro at isang asul na istro ang ginamit namin. Syempre asul yung akin.

[TO BE CONTINUED]

When do we say that its about time people speaking honestly? What exactly is honesty? Is saying what’s factious being honest? Stating what has been seen, heard and felt is the boundaries of being honest? Well. Honesty has been based on this criteria. But what true honesty is vague as an abstract painting to a passerby.

People mistake for saying what’s needed, basing on facts, as honesty. Literally, this is the usual definition of what being true is. But, when you start hiding something that no one knows being honest? Is honesty based solely on the request or demand of information? Is being satisfied with what you should receive be enough to label it as honesty? Only people of little logic would think so.

So this means that when the information is present but not needed, is this being honest, too? Consider this as selective information. Only stating what is lightly needed to avoid getting too detailed about thing that would result into conflict amongst individuals. So there exists such an excuse for lying, without exactly lying?

Then there are white lies. Wikipedia defines white lie as “a harmless or trivial lie, especially one told to avoid hurting someone‘s feelings.” How do you say that something is a white lie? When you manage to say the truth in a way that wouldn’t hurt the receiver in any way. Yet, once the other end becomes aware of the truth, wouldn’t they have done something in the first place to solve it? Such an example is used: “Such as telling someone that you think that their new outfit looks good, when you actually think that it is a horrible excuse for an outfit.” Another lame excuse for lying.

There are other forms of lying. But i’ll leave that for you to know, experience and handle. Truly, Billy Joel defines what honesty is. That it is hardly ever heard and mostly what I need from people.

Hindi pa kita kilala noon. Ni hindi ka nga namamansin dati. Kung hindi pa kita nilalapitan, hindi mo pa ako kakausapin. Palabiro ka sa mga taong kilala mo noon. Pero kapag ako na ang kausap mo, nag-iiba. Seryoso. Sabi ko sa sarili ko, magbabago ka rin. Mapapalapit ka din sa akin, ganun din ako sa’yo.

Hindi nagtagal, nakakasama na kita. Hindi man palagi, pero kapag may pagkakataon, magkasama tayo. Makulit ka pala nung nakilala kita. Hindi ko inaasahang magiging malapit ako sa iyo ng ganoong kabilis. Pero masaya ako. Kuya pa ang tawag mo sa akin. Kaya tinuring kitang parang kapatid. Unti-unti, may nararamdaman na pala ako. Hindi ko pinapansin dati dahil imposible naman magtugma ang iniisip ko sa mangyayari.

Isang umaga, hindi ko inakalang may sasabihin ka. Naguluhan bigla ako. Hindi ko alam kung ano isasagot ko. Sinagot ko ang sinabi mo ng hindi nag-iisip. Kinabahan kasi ako at ngayon lang ako nasabihan ng ganun. Buntong-hininga ako nang malaman kong naintindihan mo. Pero, naguluhan na ako simula noon. Tama ba ang naging sagot ko? Ang tanong na palaging nasa isip ko kapag may kinalaman sa iyo.

Oras. Araw. Buwan ang nakalipas. Bigla kang nagbago. Sinasabi mong may nangyari pero hindi mo sinasabi kung ano. Hinihintay ko kung sasabihin mo sa akin kung ano ang naging problema mo pero hindi. Wala kang sinabi. Pinilit kong malaman ngunit sinarado mo bigla ang lahat ng paraan para malaman ko. Hanggang sa unti-unti na akong sumusuko.

Kung anu-anong bagay na ang pumapasok sa isip ko. Ngunit isang bagay ang hindi nagbabago. Meron talagang pakiramdam na hindi ko mapaliwanag.

Dumating sa puntong hindi mo na ako kinakausap ng maayos. Palagi ka na lang oo ng oo. Hindi ko na maintindihan. Nagbago ka na ng tuluyan. Dahil doon, masasabi mo na ring nagbago ako.

A smile costs nothing, but gives much-
It takes but a moment, but the memory of it usually lasts forever.
None are so rich that can get along without it-
And none are so poor but that can be made rich by it.

It enriches those who receive, without making poor those who give-
It creates sunshine in the home,
Fosters good will in business,
And is the best antidote for trouble-
And yet it cannot be begged, borrowed, or stolen, for it is of no value
Unless it is given away.

Some people are too busy to give you a smile-
Give them one of yours-
For the good Lord knows that no one needs a smile so badly
As he or she who has no more smiles left to give.

WAAAA!!!!

course fair na yan..

Weeeeh! ang saya kahapon kasi ang ingay ng booth namin..

salpak ba daw yung laptop ko sa speaker eh..

BOOM!..

ang lobby ng plm naging bar.. WAHAHAHAHA!!..

next year kami na ang may hawak ng course fair..

sana next year yung mobot sa side naman ng coess..

tignan natin..

WAHAHAHA!!

kaso kanina, boring na sya..

wala masyadong freshies na pumunta..

wala na kasi yung mga naglalakihang lcd screens nina kuya donz at chad..

weeeeee!..

akalain mo tiga-PLM yung mga yun?!

WAHAHAHA!!..

Bukas General Assembly naman..

sigh..

micros ang naka-assign sa audio-video ng GA?!..

WHAAAAAAAAAAAAAAT?!

tapos laptop ko na naman ang bumubida?..

WAHAHAHAHA!..

astig talaga ang MAC OS X..

kahit may vista pa dyan..

hintayin nyu lang OS X Leopard ko..

ROAR!!

yun lang..

-bulletin ends here-

Bakit kaya ganun?..

Sa buhay na ito, ang hirap makahanap ng kaibigang hindi ka pababayaan..

Ang sabi nila, kung ano ang ibigay mo sa tao, yun ang ibabalik sa’yo?..

Ako nama si uto-uto, bigay lang ng bigay, hindi naghahanap noon, pero eto, inaapi pa..

Sana maisip na lang ng mga tao kung bakit ganun..

Hindi naman namimili..

Sana lang maintindia ako ng iba na wala nang ginawa kung hindi mang-away at mangutya..

Sana yung mga tinuturing kong kaibigan ngayon, hindi ako pabayaan tulad ng pag-iingat kong ginagawa sa kanila..

Bakit ganun.. Ikaw na nga itong nagpapakabait sa kanila.. Ikaw na itong nagmumukhang tanga.. Pero bakit ganun sila?.. Para bang lalo ka nilang hinihila pababa.. Ikaw itong binabale-wala.. Ikaw itong kinukutya-kutya..

Akala nila, napakadali ng kalagayan mo.. Akala nila ikaw na yang nakikita nila.. Pano kasi, kung ipapakita mo yung totoong nararamdaman mo, ikaw pa itong mapapahamak..

Ang galing nila.. Sasabihan kang "KJ".. Kapag wala ka sa tabi nila.. Kapag kasama ka naman, para kang hangin kung ituring.. Nandyan lang sa tabi-tabi.. Kakausapin kung kinakailangan..

Ang hirap kasi kapag lumaki kang nag-iisa, hahanap-hanapin mo yung pagkakaroon ng kapatid.. Kaya eto.. Kung kani-kanino sumasama.. Kaya lang, ayun.. Hindi ka na masaya..

Masakit.. Para bang ang hirap ng kalagayan mo ngayon.. Sana mamatay ka na lang ‘di ba?.. Kasi nga naman.. Kahit mawala ka sa mundong ito, wala silang pakielam sa’yo.. Naturingan mo pa naman ding kaibigan.. Kapatid..

Malapit na.. Huwag kang mag-alala.. Konting panahon na lang.. Makakasama mo na rin yung kapatid mong nauna na sa’yo..

Malapit na..